0

جاده کابل, بوسيله‌ىنویسنده Serge HALIMI برگردان مرمر کبير (Le Monde diplomatique

بازدید 23


به زعم آقای آرمین لاشت، مردی که آنگلا مرکل خواهان موفقیت اش درانتخابات ریاست جمهوری آلمان می باشد، «این بزرگترین ناکامی ناتو از بدو تاسیس اش می باشد». جنگ افغانستان اولین مداخله نظامی اتحاد آتلانتیک بر اساس ماده ٥ منشور بنیانگذارآن می باشد: یکی از کشورهای عضو پیمان روز ١١ سپتامبر ٢٠٠١ مورد حمله قرار گرفت (هرچند توسط افغانها نبود) ؛ سایرهم پیمانان به کمک آن شتافتند (مقاله مارتین بولارد در همین شماره را بخوانید).

تجربه ای که با صراحت یادآورآن است که هنگامی که واشنگتن و پنتاگون رهبری عملیات نظامی پیمان ناتو را به عهده می گیرند؛ متحدان آنها نوکرانی بیش نیستند که حق جنگیدن – و مردن – را ارباب برایشان تعریف می کند و هیچ مشورتی در باره توقف منازعات با آنها صورت نمی گیرد. آش چنان شور است که حتی کاسه صبر لندن، که معمولا دنباله روی بی اراده ارباب است، از این همه تحقیرلبریز شده و دهان به انتقاد گشوده است. بعد از افتضاح افغانستان، باید امیدوار باشیم که اعضای پیمان ناتو مجددا صفوف خود را حول ایالات متحده، در ماجراجویی های جدیدش به عنوان مثال در تایوان یا کریمه ، در مقابل چین یا روسیه …تقویت نکنند.

این خطر با توجه به این امر جدی تر است که بلایای ناشی از سیاستهای نومحافظه کاران در عراق ، لیبی و افغانستان نتوانست در قدرت تخریب ایالات متحده خللی وارد سازد. بویژه باید توجه داشت که هزینه مالی و جانی این جنایات بر دوش مسببین و جنگ طلبان نمی باشد: در غرب، پرولتاریا گوشت دم توپ این جنگهاست. اکثر سربازانی که در افغانستان می جنگیدند از مناطق مردمی روستایی آمریکا آمده بودند، نه از محافل پر زرق و برقی که در آنها در باره جنگ تصمیم گیری و یا مقالات زرادخانه جنگی نوشته می شود. امروز کدام دانشجو یا روزنامه نگارو یا رهبر سیاسی شخصاً سربازی را می شناسد که در جنگ کشته شده است؟ سربازی اجباری حداقل این حسن را داشت که موجب مشارکت کل ملت در منازعاتی می شد که سران کشور مسبب آن بودند.

از سپتامبر ٢٠٠١ ، به بهانه مبارزه با تروریسم، دست هر یک از روسای جمهور ایالات متحده برای راه اندازی عملیات نظامی بدون تأیید قبلی کنگره باز بوده است بدون آنکه دشمن، منطقه جغرافیایی ویا مدت منازعات از قبل تعریف شود. به عنوان مثال سناتور های آمریکایی چهار سال قبل به صورت اتفاقی متوجه شدند که هشتصد سرباز به نیجریه اعزام شده اند چرا که چهار نفر از آنها در آنجا کشته شده بودند. گروهی از نمایندگان پارلمان متعلق به هر دو حزب ، با توافق آقای جوزف بایدن ، درخواست لغو چک سفیدی را کرده اند که به دستگاه اجرایی داده شده است. تصمیم به درگیر شدن در جنگ نمی بایست تنها در دست یک رهبر خودکامه باشد، آنهم تحت لوای ارزشهای دموکراتیک.

این امر در مورد کشوری مانند فرانسه که ارتش آن در آفریقا درگیر است نیز صدق می کند. به ویژه پس از ماجرای افغانستان، بحثی مدبرانه در مورد ژئوپلیتیک ، اتحادها واستراتژی آینده به صورت عاجل در دستورکارمی باشد. اما ، متاسفانه برنامه ارائه شده توسط نامزدهای انتخاباتی ریاست جمهوری فرانسه درماه آوریل آینده، اشاره ای به این موضوعات ندارد. آقای امانوئل مکرون مجددا به عوام فریبی امنیتی متوسل گشته و مهاجرین افغانی ای را که از استبداد طالبان فرار کرده اند به عنوان بخشی از مسببین اوج گیری «جریانهای مهاجرتی نامنظم » معرفی کرده است. به این ترتیب او امیدوار است تا با تبدیل پناهندگانی که از دیکتاتوری گریزانند به تروریست های بالقوه، بتواند آرای محافظه کاران را در فرانسه به سوی خود جذب کند. دو نامزد جناح راست، گزاویه برتراند و والری پکرس البته در این زمینه دست پیش را گرفته اند، خانم پکرس برای آنکه از قافله عقب نیفتد گفت : «سرنوشت بخشی از آزادی جهان در کابل تعیین می شود». شهردار سوسیالیست پاریس، خانم آن هیدالگو در باره شکست مفتضحانه غرب در افغانستان تحلیل های چهره ای بی اعتبار جنگ طلب را شاهد می آورد: «این بار هم مانند همیشه در باره افغانستان ، برنارد هانری لوی بود که به من هشدار داد. » بدون شک از این روست که نتیجه گیری می کند: «ما می بایست به هر طریق ممکن مجددا جاده کابل را در پیش گیریم »(٢).

بهتر است که خانم هیدالگو و خانم پکرس رمز موفقیت آخرین رژه نظامی پیروزمندانه روسها و پیمان آتلانتیک شمالی در پایتخت افغانستان را جویا شوند.

١ ـ در واقع تعداد تلفات ارتش افغانستان ٢٧ برابر ارتش امریکا بوده است یعنی از دست دادن حدود ٦٦٠٠٠ سرباز افغانی و ٢٤٤٣ سرباز امریکایی که موجب مذاکره مستقیم امریکا با طالبان یک سال قبل بدون حظور دولت رسمی افغانستان شد.

٢ ـ مقاله «یاد مسعود نباید فراموش شود» نوشته هیدالگو، لوموند ١٦ اوت ٢٠٢١



Source link

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




Enter Captcha Here :